Ochrona kart: co założyć i kiedy

Koszulka to minimum, od którego zaczyna się wszystko inne. Bez niej karta zbiera odciski i kurz, a narożniki bieleją po pierwszym wieczorze tasowania. Przetarcie na rewersie jest gorsze niż wygląda: karta, którą da się rozpoznać od tyłu, jest kartą znaczoną i wyklucza całą talię z turnieju.

Do gry bierze się koszulki nieprzezroczyste od tyłu, wszystkie w jednym kolorze i najlepiej z jednej partii. Grubość jest kompromisem: 50 mikronów daje cieńszą talię i lepiej się tasuje, 100 mikronów wytrzymuje dłużej. Corvus Light to wersja cieńsza, więc setka kart zmieści się w pudełku, w którym grubsze koszulki już nie.

To materiał zużywalny i tak trzeba go traktować. Koszulki wymienia się, gdy krawędzie zaczynają się rozklejać albo folia mętnieje. Nie chodzi o to, żeby chronić koszulkę, tylko o to, żeby cały czas chroniła kartę pod sobą.

Koszulki z nadrukiem gry kosztują kilka razy więcej za sztukę niż zwykłe i nie chronią ani o milimetr lepiej. Kupuje się je z dwóch powodów: dla wyglądu i dla pewności, że cała talia ma dokładnie ten sam tył, także po dokupieniu drugiego opakowania za rok. Przy koszulkach bez nadruku wystarczy trzymać się jednej partii.

Do Naruto Mythos mamy oficjalne koszulki od Cicaboom, wydawcy gry, w czterech wzorach: Gold Naruto, Orange Naruto, Blue Sasuke i Red Itachi. W opakowaniu jest 60 sztuk, czyli cała talia (co najmniej 30 kart i 3 misje) z zapasem na wymianę zniszczonych. Są bez PVC i bez kwasu, a że to ten sam rozmiar kart, ochronią też Pokémony i Lorcanę. Od poziomu Store Championship koszulki na turnieju są obowiązkowe i cała talia musi mieć jednakowe, więc całą talię włóż w koszulki jednego wzoru. Misje mogą mieć inny.

Dwie warstwy, każda z osobnym zadaniem. Wewnętrzna jest przezroczysta, wchodzi ciasno i wkłada się ją od GÓRY. Zewnętrzna, ta z kolorowym tyłem, wchodzi od DOŁU. Karta jest wtedy zamknięta z obu stron i nie ma otwartego wejścia, którym wchodzi pył.

Kierunki są tu całą sztuczką i jednocześnie najczęstszym błędem. Gdy obie koszulki wchodzą tą samą stroną, karta zostaje z jednym otwartym bokiem, a przy tasowaniu wchodzi tam wszystko, co leży na stole. Wtedy druga warstwa dodaje tylko grubości.

Kiedy warto: karta jest droższa niż komplet koszulek na całą talię, grasz nią regularnie albo talia jeździ na turnieje. Do karty, która leży w klaserze i nigdy nie jest tasowana, to zbędny koszt. Tam jedna warstwa wystarcza, a najlepszą ochroną jest kieszeń klasera.

Talia w koszulkach nosi się gorzej niż bez nich. Folia jest śliska, karty rozjeżdżają się w dłoni, a talia rzucona luzem do plecaka rozsypuje się w środku i zagina koszulki na krawędziach. Pudełko trzyma ją w kupie i to jest cała jego robota: chroni koszulki, a koszulki chronią kartę.

Pojemność czytaj zawsze jako liczbę kart W KOSZULKACH, nie kart nagich. Ta sama skrzynka mieści około stu sześćdziesięciu kart bez koszulek i niewiele ponad sto w koszulkach, bo dochodzi grubość folii z dwóch stron każdej karty. Pudełko opisane „na 60 kart” nie zmieści talii do gry, choć talia liczy właśnie sześćdziesiąt.

O tym, czy pudełko przeżyje sezon, decyduje zamknięcie. Magnes i sztywny zatrzask trzymają wieczko latami, a gumka wiotczeje i po kilku miesiącach wieczko odchodzi samo. Wbudowany licznik punktów jest dodatkiem, którego wartość widać dopiero w grze: nie szukasz kartki ani zapasowej kostki, żeby policzyć lore.

Rozmiar dobiera się pod talię w podwójnych koszulkach. Talia na sześćdziesiąt kart, jak w Pokémon TCG i Lorcanie, potrzebuje pudełka 100+. Mniejsze 50+ mieści do 45 kart w podwójnych koszulkach albo ponad 55 w samych koszulkach wewnętrznych, więc pasuje do mniejszych talii. Kilka talii naraz, razem z kośćmi i znacznikami, trzyma pudełko zbiorcze: Fourtress 320+ ma cztery komory na 320 kart w podwójnych koszulkach i zamek w pokrywie.

Pierwszą talię Naruto Mythos najprościej skompletować zestawem Blind Box Gold. W jednym opakowaniu jest pudełko z klapką otwieraną od góry, na 100 kart w koszulkach, i 60 koszulek Naruto Gold w tym samym złotym wzorze. Talia w koszulkach mieści się w nim razem z kartami na wymianę w trakcie turnieju. Masz już pudełko? Wystarczą same koszulki z sekcji o koszulkach do gry.

Stół w klubie albo w kawiarni to najgorsza powierzchnia, na jakiej leżą Twoje karty. Okruchy, rozlany napój i ziarna piasku przy każdym przesunięciu karty działają jak papier ścierny, najpierw na koszulce, potem na samej karcie. Mata oddziela karty od blatu: gładka, drobna powierzchnia nie zbiera brudu, guma miękko przyjmuje karty i kości, a antypoślizgowy spód nie pozwala jej jeździć po stole.

Standardowy rozmiar to 610 x 350 mm. Mieści pole gry jednego gracza z talią, stosem kart odrzuconych i kartami w grze, więc jedna mata wystarcza do każdej gry z naszego katalogu. Jednolita mata bez grafiki pasuje do wszystkiego, a kolor dobiera się pod siebie, nie pod talię.

Maty się nie składa. Zgięcie zostaje na zawsze jako garb, na którym karty się przesuwają. Do transportu matę zwija się i wkłada w tubę: sztywna ścianka chroni ją przed zgnieceniem w plecaku, a sześciokątny przekrój nie pozwala tubie stoczyć się ze stołu.

Twarda plastikowa kieszeń otwarta z góry. To nie jest opakowanie do przechowywania, ale do RUCHU: wysyłka, wymiana na spotkaniu, sprzedaż, przełożenie karty z miejsca na miejsce. Kartę w toploaderze można trzymać w pudełku miesiącami, ale nic z tego nie zyskuje.

Kartę wkłada się do toploadera w koszulce, nigdy samą. Toploader jest o włos szerszy od karty i ma wewnątrz ostrą krawędź ciętego plastiku. Naga karta przesuwa się w nim przy każdym ruchu i szoruje po niej narożnikami. Koszulka jest tu przekładką, nie dodatkiem.

Toploader nie zamyka się sam. Do wysyłki zakleja się wierzch paskiem taśmy, nigdy przez kartę, i wkłada całość w kopertę bąbelkową. Sam toploader w zwykłej kopercie pęka na sortowni i wtedy chroni kartę gorzej niż karton.

Do wyboru są dwa poziomy. Zwykły toploader kosztuje złotówkę za sztukę i przy wysyłce robi dokładnie to, co ma robić. Exoshield ma dodatkowo ochronę UV w ściankach i folię ochronną na licu do zdjęcia, a w opakowaniu 25 sztuk wychodzi 72 grosze za sztukę. Bierze się go wtedy, gdy karty zostają w toploaderach dłużej niż tydzień albo stoją na świetle.

Dwie sztywne płytki zamykane na magnes. Otwiera się bez śrubek i bez siły, więc karta nie ociera się o krawędzie przy wkładaniu, a zamknięty holder trzyma ją nieruchomo. Ścianki mają filtr UV, który spowalnia blaknięcie druku. To jedyne opakowanie z tego zestawienia, które o świetle w ogóle pamięta.

Bierze się go do dwóch rzeczy: karty stojącej na półce albo w ramce, i wysyłki czegoś naprawdę wartościowego. Do talii nie nadaje się w ogóle. Jedna karta na holder, a każdy holder jest grubszy niż dziesięć kart w koszulkach.

Grubość holdera podaje się w punktach. 35 pt mieści zwykłą kartę, także w koszulce, i to jest rozmiar pasujący do wszystkiego z naszego katalogu; grubsze numery są pod karty z wklejką albo kawałkiem materiału, jakich w grach karcianych nie uświadczysz. Kupujesz pierwszy raz? Bierz 35 pt i nie szukaj dalej. Przy kilku kartach naraz taniej wychodzi pięciopak: sztuka kosztuje w nim prawie dwa razy mniej niż holder z nadrukiem.

Sam holder nie stoi. Położony na biurku pokazuje kartę tylko temu, kto się nad nim pochyli, a oparty o cokolwiek zsuwa się przy pierwszym trąceniu. Podstawka trzyma holder pionowo albo poziomo, jak go ustawisz, a szeroka stopa nie pozwala mu się przewrócić.

Kolor dobiera się pod półkę, nie pod kartę. Czarna podstawka znika pod holderem i zostawia całą uwagę grafice, więc sprawdza się tam, gdzie tło jest jasne; biała robi to samo na ciemnej półce, bo jej obrys się z nią nie zlewa. Wersja biało-czarno-czerwona jest ukłonem w stronę Poké Balla i stoi przy kartach Pokémon TCG. Drukujemy je u siebie, a w zestawie jest sama podstawka: holder i kartę dokładasz swoje.

Klaser jest jedynym sposobem trzymania setu tak, żeby dało się go oglądać bez wyjmowania kart z opakowań. Liczy się przy nim jedna rzecz: kieszenie ładowane Z BOKU. Kieszeń ładowana z góry wypuszcza kartę sama, gdy odwrócisz stronę albo postawisz klaser na sztorc.

Dwie drogi do wyboru, a różnicę robi zamknięcie. Klaser na zamek trzyma zawartość nawet wtedy, gdy leży w plecaku grzbietem w dół, i to jego bierze się na wyjazd; w tej roli równie dobrze działa segregator na pierścienie, jak i szyty klaser kolekcjonerski. Klaser bez zamknięcia jest lżejszy i tańszy, ale trzeba go nosić poziomo, więc zostaje na półce.

Pojemność producenci podają raz w kartach, raz w kieszeniach na stronę, więc przy porównywaniu dwóch klaserów trzeba to najpierw przeliczyć na jedną jednostkę. Strony osobno kupuje się wtedy, gdy masz już segregator na pierścienie: osiemnaście kieszeni znaczy karty z obu stron jednej strony, czyli dwa razy więcej na tej samej grubości. Czarne tło zamiast przezroczystego ma konkretny powód: karta odcina się od strony, a sąsiadka z drugiej strony nie prześwituje przez nią.

Format wybiera się pod to, co ma w nim jeździć. Cztery kieszenie na stronę to czterdzieści kart w koszulkach i grubość, która mieści się w plecaku obok talii, więc ta wersja jedzie na turniej i na wymianę. Dziewięć kieszeni to klaser do przeglądania w domu: sto dwadzieścia sześć kart, a po dwie na kieszeń dwa razy tyle. Zbierasz set do kompletu? Bierz większy od razu, bo każde przekładanie kart między klaserami to kolejna okazja do zagięcia rogu.

Pod kolekcję Naruto Mythos są oficjalne klasery Deluxe od Cicaboom: 40 stron po 9 kieszeni, czyli 360 kart, i okładka spięta gumką. Cztery wzory - Naruto Ramen, Naruto Flames, Naruto Brushes i Naruto Gold Foglia - różnią się tylko okładką; pojemność i wymiary (270 x 310 x 30 mm) są te same. Gumka trzyma okładki razem na półce i w plecaku, ale to nie zamek, więc w podróży klaser wkładaj do plecaka poziomo.